ทำไมจึงมีความทุกข์ทรมานในโลก – Why is there suffering in the world?

http://faithbookorthodoxy.wordpress.com

FAITHBOOK – ORTHODOXY

ทำไมจึงมีความทุกข์ทรมานในโลก

Why is there suffering in the world?

คำอธิบายของชาวคริสต์เกี่ยวกับความทุกข์ทรมานนั้น คือ เป็นผลกระทบจากการตกในบาปของมนุษย์ ในอีกแง่หนึ่งก็คือ มนุษย์ได้สูญเสียสภาพดั้งเดิมที่เป็นอิสระจากความทุกข์ แต่คริสตชนมองความทุกข์ในทางบวก คือสามารถกลายเป็นสิ่งดีเพื่อประโยชน์ต่อปัจเจกชนและเพื่อนมนุษย์ทั้งหลาย

คริสตชนมีองค์พระคริสตเจ้าเป็นแบบอย่าง พระองค์เหมือนอย่างมนุษย์คนอื่นๆ ทรงมีประสบการณ์เกี่ยวกับความปวดร้าวของความทุกข์ทรมาน “พระบิดาเจ้าข้า ถ้าเป็นไปได้ ขอให้ถ้วยนี้พ้นข้าพเจ้าไปเถิด ถ้าเป็นไปไม่ได้ ก็ขออย่าให้เป็นไปตามใจข้าพเจ้า แต่ให้เป็นไปพระประสงค์ของพระองค์เถิด” (มธ 26:39) เรามีพระคริสตเจ้าเป็นแบบอย่างชีวิตในการเห็นคุณค่าของความทุกข์ทรมาน พระองค์ได้ทรงช่วยโลกให้รอดพ้นโดยอาศัยความทุกข์ทรมานและการสิ้นพระชนม์ของพระองค์

ความทุกข์ทรมานมิได้มาจากพระเจ้าผู้ทรงเป็นองค์ความดีทุกประการ แต่พระองค์อาจอนุโลมให้เกิดทุกข์เพื่อคุณประโยชน์ของเรา ถึงแม้ว่าเราอาจจะไม่เห็นผลดีที่ได้นั้นเสมอไปก็ตาม

ความทุกข์มาสู่เราได้หลายวิธี

ก) อันดับแรก ความทุกข์เป็นเรื่องสภาพธรรมชาติมนุษย์ที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน ความทุกข์ทรมานที่เกิดจากการเจ็บป่วย การถูกทำร้าย การทำงานหนัก ฯลฯ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตมนุษย์ “ท่านจะคลอดบุตรด้วยความเจ็บปวด… แผ่นดินจะถูกสาปแช่งเพราะท่าน ท่านจะต้องหากินจากแผ่นดินด้วยความทุกข์ยากทุกวันตลอดชีวิต แผ่นดินจะผลิตต้นหนามและกอหนาม” (ปฐก 3:16-18)

ข) ความทุกข์ทรมานนั้นเป็นผลกระทบจากภัยพิบัติทางธรรมชาติ เช่น อุทกภัย วาตภัย แผ่นดินไหว ภัยแล้ง และทุพภิกขภัย มนุษย์มิได้ก่อภัยต่างๆ นี้ขึ้นมา

ค) แต่ก็มีความทุกข์ทรมานที่มนุษย์นั้นเป็นต้นเหตุ คือความทุกข์ยากต่างๆ ที่เกิดจากการกระทำอันชั่วร้ายของมนุษย์ กิจการชั่วร้ายต่างๆ นั้นเกิดจากความอยาก ความอิจฉาริษยา ความเกลียดชัง ความโลก ราคะตัณหา ฯลฯ ความทุกข์ทรมานนั้นมิได้เกิดเฉพาะจากการทะเลาะ Continue reading “ทำไมจึงมีความทุกข์ทรมานในโลก – Why is there suffering in the world?”

Advertisements

ประวัติศาสตร์ศาสนาคริสต์ – History of Christianity

http://havefaithorthodoxy.wordpress.com

HAVE FAITH – ORTHODOXY

ประวัติศาสตร์ศาสนาคริสต์

 History of Christianity

แหล่ง:

http://www.orthodox.or.th

ศาสนจักรออร์โธดอกซ์

ศาสนาคริสต์เป็นศาสนาที่เกิดขึ้นในทวีปเอเชีย และเผยแพร่อย่างรุ่งโรจน์ในโลกตะวันตก ประวัติศาสตร์ของศาสนามีความยาวนานสืบทอดมาแต่ศาสนายิว แต่ก็ได้รับการต่อต้านจากศาสนายิวในช่วงของการเผยแพร่ศาสนา คือ ในสมัยที่พระเยซูออกสั่งสอนประชาชน อย่างไรก็ตามศาสนาคริสต์ยังคงยืนหยัดต่อสู่กระแสต้านของสังคมตะวันตกในสมัยนั้นมาได้เป็นอย่างดี ทั้งนี้เพราะ นักเผยแพร่ศาสนาคริสต์มีจิตใจศรัทธาพระเจ้าอย่างเด็ดเดี่ยว มุ่งมั่นและเต็มเปี่ยมไปด้วยความ เสียสละ จึงประสบความสำเร็จอย่างสูง ทำให้พวกตะวันตกในสมัยต่อมาได้เข้าสู่กระแสศรัทธาในพระผู้เป็นเจ้า

ประวัติศาสตร์ของศาสนาคริสต์มีความสัมพันธ์กับศาสนายิวอย่างใกล้ชิด จนเป็นที่ยอมรับกันว่าทั้งสองศาสนานี้มีลักษณะเป็นศาสนาแห่งประวัติศาสตร์ที่ไม่ได้เกิดขึ้นตามธรรมชาติ และไม่ใช่ประวัติศาสตร์ที่มนุษย์เป็นผู้กำหนด แต่เป็นประวัติศาสตร์ที่พระเจ้าได้เข้ามาเกี่ยวข้องและกำหนดมรรคาแห่งชีวิตที่ทุกคนจะต้องดำเนินไปอย่างถูกต้อง บุคคลในประวัติศาสตร์ของทั้งสองศาสนานี้ อาทิเช่น อับราฮัม (Abraham) โยเซฟ (Joseph) โมเสส (Moses) และกษัตริย์โซโลมอน (Solomon) ฯลฯ ล้วนเป็นศาสดาที่พระเจ้าได้ทรงกำหนดให้เป็นไปตามแผนที่พระองค์ได้วางไว้เพื่อช่วยชีวิตมนุษย์ให้ถึงความรอด (Salvation) คัมภีร์ไบเบิลทั้งสองภาค พันธสัญญาจึงเป็นคัมภีร์ที่มีความสำคัญยิ่ง โดยเฉพาะในด้านประวัติศาสตร์ของทั้งสองศาสนา

ประวัติศาสตร์ศาสนายูดายของพวกยิว ทำให้เราเห็นว่า พวกเขามีความผูกพันกับ พระเจ้ามาก เพราะพวกเขาเชื่อว่าตนเองเป็นชาติที่พระเจ้าได้เลือกให้เป็นชนชาติที่ยิ่งใหญ่ในอนาคต พระองค์ได้สัญญากับพวกเขา ที่จะให้ดินแดนที่เต็มไปด้วยน้ำผึ้งและน้ำนม พวกเขาจึงเดินทางเร่ร่อนเพื่อจะหาดินแดนที่พระเจ้าได้สัญญาไว้นี้ ตลอดประวัติศาสตร์อันยาวนานในการ Continue reading “ประวัติศาสตร์ศาสนาคริสต์ – History of Christianity”

คัมภีร์ของศาสนาคริสต์

http://heavenonearthorthodoxy.wordpress.com

HEAVEN ON EARTH – ORTHODOXY

คัมภีร์ของศาสนาคริสต์

ศาสนาคริสต์และศาสนายูดาย ต่างให้ความเคารพในคัมภีร์ไบเบิ้ล โดยถือว่าเป็น สิ่งศักดิ์สิทธิ์เป็นพระวาจาของพระผู้เป็นเจ้า ตลอดจนหนทางแห่งความรอดจากทุกข์ทั้งปวง ความหมายของ “ไบเบิล” (Bible) คือ “หนังสือหลายเล่ม ชุดหนังสือ” เพราะเป็นความหมายที่ได้มาจากศัพท์ภาษาละตินและภาษากรีก คือ “บีบลีอา” (Biblia) ซึ่งเป็นพหูพจน์ของ “บีบลีออน” (Biblion) แต่ภาษาอังกฤษใช้ไบเบิล (Bible) และการที่เรียกว่าไบเบิลนี้ อาจเป็นเพราะคัมภีร์ไบเบิลประกอบด้วยหนังสือหลายเล่มแล้วนำมารวมเป็นเล่มเดียวกัน ในเล่มเดียวกันนี้ต่อมาแบ่งเป็นสองภาค คือ ภาคพันธสัญญาเดิม (The Old Testament) ซึ่งเขียนเป็นภาษาฮิบรูเกือบทั้งหมด มีบางส่วนที่เขียนเป็นภาษาอารามาอิคและภาษากรีก ไบเบิลในภาคนี้เป็นส่วนที่เกี่ยวข้องกับศาสนายูดายและศาสนาคริสต์ จึงเป็นที่ยอมรับของทั้งสองศาสนานี้ว่า มีความศักดิ์สิทธิ์และเป็นหลักสำคัญในการดำเนินชีวิตอย่างถูกต้องสมบูรณ์

1.คัมภีร์เก่า (Old Testament) หรือพันธสัญญาเดิมเป็นบันทึกเรื่องราวก่อนพระเยซูทรงประสูติ

2.คัมภีร์ใหม่ (New Testament) หรือพันธสัญญาใหม่เป็นบันทึกเรื่องราวหลังจากที่พระเยซูทรงประสูติ

ในภาคพันธสัญญาเดิมคริสเตียนออร์โธด็อกซ์นี้ประกอบไปด้วยข้อเขียนต่าง ๆ ทั้งหมด 46 เล่ม (แต่ในคริสต์ศาสนาโปรเตสแตนต์หลายนิกายยอมรับเพียง 39 เล่ม) สำหรับภาคพันธสัญญาใหม่ (The new Testament) เป็นส่วนที่ยอมรับกันในหมู่ชาวคริสต์เท่านั้น ประกอบไปด้วยหนังสือหรือข้อเขียน27 เล่ม ซึ่งเป็นบันทึกประวัติและคำสอนของพระเยซูที่เรียกว่า “พระวรสาร” (The Gospels) มีจำนวน 4 เล่ม หนังสือกิจการอัครธรรมทูต 1 เล่ม จดหมายของบรรดาสาวกถึงคริสตชนในที่ต่าง ๆ 21 เล่ม และหนังสือวิวรณ์ 1 เล่ม

แหล่ง:

http://www.orthodox.or.th

ศาสนจักรออร์โธดอกซ์

การให้อภัยคืออะไร คำตอบจากพระคัมภีร์ ╰⊰¸¸.•¨* What is forgiveness? Bible Answers

http://multilingualholybible.wordpress.com

MULTILINGUAL HOLY BIBLE

การให้อภัยคืออะไร คำตอบจากพระคัมภีร์

What is forgiveness? Bible Answers

การให้อภัย คือ การยกโทษให้คนที่ทำผิด ในพระคัมภีร์ คำภาษากรีกที่แปลว่า “การให้อภัย” มีความหมายตรงตัวว่า “ปล่อยไป” เหมือนเจ้าหนี้ยอมยกหนี้ให้ลูกหนี้ พระเยซูเจ้าทรงใช้การเปรียบเทียบนี้เมื่อพระอง์ทรงสอนบรรดาสานุศิษย์ให้ภาวนาว่า “โปรดประทานอภัยแก่ข้าพเจ้าทั้งหลาย เหมือนข้าพเจ้าทั้งหลายให้อภัยแก่ผู้อื่น” (ลูกา 11:3-4) เมื่อพระองค์เล่าตัวอย่างเรื่องทาสที่ไม่ยอมยกหนี้ พระองค์ทรงเปรียบเทียบการให้อภัยว่าเหมือนการยกหนี้ (มัทธิว 18:23-35)

เราให้อภัยคนอื่น เมื่อเราไม่ถือโทษและไม่เรียกร้องให้เขามาขอโทษหรือชดใช้ พระคัมภีร์สอนว่า ความรักแบบไม่เห็นแก่ตัวเป็นหัวใจสำคัญของการให้อภัยอย่างแท้จริง เพราะความรัก “ไม่จดจำความผิดที่ได้รับ ไม่ยินดีในความชั่ว แต่ร่วมยินดีในความถูกต้อง ความรักให้อภัยทุกอย่าง” (1โครินธ์ 13:5-7)

การให้อภัยไม่ได้หมายความว่า

• เห็นด้วยกับการกระทำนั้น พระคัมภีร์ตำหนิคนที่เห็นชั่วเป็นดี เพราะเขาคิดว่าไม่เสียหายอะไร หรือเป็นสิ่งที่ยอมรับได้ (อิสยาห์ 5:20)
• ทำเป็นไม่เห็น พระเจ้าทรงให้อภัยกษัตริย์ดาวิดที่ทำบาปร้ายแรง แต่พระเจ้ามิได้ทำเป็นไม่เห็นแล้วปกป้องดาวิดไม่ให้ต้องเจอกับเรื่องร้ายๆ ที่ตามมา พระเจ้าถึงกับให้มีการบันทึกเรื่องราวของดาวิดไว้เป็นเครื่องเตือนใจเราทุกวันนี้ด้วย (2 ซามูแอล 12:9-13)
ถ้ามีใครทำกับคุณอย่างเลวร้าย แล้วเขาไม่ยอมขอโทษหรือไม่ยอมรับผิด คุณจะทำอย่างไร พระคัมภีร์แนะนำว่า “จงอดกลั้นความโกรธไว้ และระงับความโทโสเสีย” (สดุดี 37:8) แม้คุณไม่ได้มองข้ามความผิดที่เขาทำ แต่คุณไม่จำเป็นต้องโกรธ นอกจากนี้ คุณอาจรู้สึกสบายใจขึ้น เมื่อรู้ว่าวันหนึ่งพระเจ้าจะทำให้ความเจ็บปวดหรือความทุกข์ที่เราแบกรับอยู่ทุกวันนี้หมดสิ้นไป (วิวรณ์ 21:4)
“ให้อภัย” ในเรื่องที่เราคิดไปเองว่าเป็นความผิดของเขา บางครั้งเราอาจต้องยอมรับว่า ไม่มีเหตุผลที่เราจะโกรธด้วยซ้ำ อย่าว่าแต่จะยกโทษให้คนที่เราคิดว่าเขาทำผิดต่อเราเลย พระคัมภีร์สอนว่า “อย่าปล่อยให้ใจของเจ้าโกรธเร็ว เพราะความโกรธอยู่ในใจของคนโง่” (ปัญญาจารย์ 7:9)

จะให้อภัยได้อย่างไร

1. จำความหมายของการให้อภัยไว้เสมอ การให้อภัยไม่ได้หมายความว่า คุณยอมให้กับการทำผิดหรือทำเหมือนว่าความผิดนั้นไม่ได้เกิดขึ้น คุณเพียงแต่ยอมให้เรื่องนั้นผ่านไป
2. นึกถึงข้อดีของการให้อภัย การไม่ถือโทษหรือแค้นเคืองช่วยให้คุณมีใจสงบ ไม่ร้อนรุ่ม ไม่เสียสุขภาพ และทำให้คุณมีความสุขมากขึ้น (สุภาษิต 14:30; มัทธิว 5:9) ที่สำคัญยิ่งกว่านั้น หากคุณให้อภัยคนอื่น พระเจ้าก็จะทรงให้อภัยคุณ (มัทธิว 6:14,15)
3. เอาใจเขามาใส่ใจเรา ไม่มีใครเป็นคนสมบูรณ์แบบ (ยากอบ 3:2) หากเรารู้สึกขอบคุณ เมื่อมีคนยอมยกโทษให้เรา เราก็น่าจะยกโทษให้คนที่ทำผิดต่อเราด้วย (มัทธิว 7:12)
4. เป็นคนมีเหตุผล แม้มีเหตุผลที่จะบ่นได้ แต่เราควรเอาคำแนะนำในพระคัมภีร์มาใช้ “จงผ่อนหนักผ่อนเบาซึ่งกันและกัน หากมีเรื่องผิดใจกัน ก็จงยกโทษกัน องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงให้อภัยความผิดของท่านอย่างไร ท่านก็จงให้อภัยแก่เขาอย่างนั้นเถิด” (โคโลสี 3:13)
5. ทำทันที ให้อภัยเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ ดีกว่าเก็บความโกรธไว้ในใจ “แม้ท่านจะโกรธ ก็อย่าให้เป็นบาป จงเลิกโกรธก่อนดวงอาทิตย์ตก” (เอเฟซัส 4:26)

ใครคืออัครสาวก / อัครทูต ทั้ง 12 คน ของพระเยซูคริสต์? ╰⊰¸¸.•¨* Who were the 12 Apostles of Christ?

http://saintsofmyheart.wordpress.com

SAINTS OF MY HEART

ใครคืออัครสาวก / อัครทูต ทั้ง 12 คน ของพระเยซูคริสต์?

Who were the 12 Apostles of Christ?

คำว่า “ สาวก” หมายถึง “ผู้เรียนรู้” หรือ “ผู้ติดตาม” คำว่า “อัครทูต” หมายถึง “ผู้ที่ถูกส่งออกไป” เมื่อครั้งที่พระเยซูคริสต์ยังทรงอยู่ในโลกนี้ เราได้เรียกทั้ง 12 คนนั้นว่า อัครสาวก ซึ่งทั้ง 12 คนนั้นได้ติดตามและได้เรียนรู้จากพระเยซูทั้งยังได้รับการสอนจากพระองค์ แต่ภายหลังจากที่พระเยซูทรงฟื้นคืนพระชนม์และเสด็จขึ้นสู่สวรรค์แล้ว ทรงได้ส่งอัครสาวกให้ออกไปเป็นพยานถึงเรื่องราวของพระองค์ (มัทธิว 28:18-20 ; กิจการของอัครทูต 1:8) พวกเค้าจึงได้ถูกเรียกว่าเป็นอัครทูตทั้ง 12 คน อย่างไรก็ตามหากตอนนี้พระเยซูยังทรงอยู่ในโลกนี้เราก็สามารถใช้คำว่า อัครสาวก และ อัครทูต สลับสับเปลี่ยนกันได้

ซึ่งความหมายก็คือ การที่พระองค์ทรงสั่งสอนและส่งพวกเค้าออกไป ดั่งเดิมนั้นคำว่า อัครสาวก / อัครทูต ทั้ง 12 ของพระเยซูคริสต์ปรากฎอยู่ใน มัทธิว 10: 2-4 “อัครทูตสิบสองคนนั้นมีชื่อดังนี้ คนแรกชื่อซีโมนที่เรียกว่าเปโตร กับอันดรูว์น้องของเขา ยากอบบุตรเศเบดี กับยอห์นน้องของเขา ฟีลิป และบารโธโลมิว โธมัส และมัทธิวคนเก็บภาษี ยากอบบุตรอัลเฟอัสและเลบเบอัส ผู้ที่มีชื่ออีกว่าธัดเดอัส ซีโมนพรรคชาตินิยม และยูดาส อิสคาริโอท ที่ได้อายัดพระองค์ไว้นั้น” และยังมีพระคำภีร์ที่ได้กล่าวถึง อัครสาวก/อัครทูต ทั้ง 12 คนอีก ซึ่งอยู่ใน มาระโก 3:16-19 และ ลูกา 6:13-16 ถ้าเปรียบเทียบทั้ง 3 ข้อนี้จะเห็นว่ามีบางจุดที่ชื่อจะแตกต่างกัน ดูเหมือนว่า ธัดเดอัสจะรู้จักกันในนามของ “ยูดาสบุตรของยากอบ” (ลูกา 6:16) แล เลบเบอัสด้วย(มัทธิว 10:3) ซีโมนก็ยังถูกเรียกว่าซีโมนพรรคชาตินิยมด้วย (มาระโก 3:18) และยูดาส อิสคาริโอทผู้ที่อายัดพระเยซูได้ถูกแทนที่ในหมู่อัครทูตทั้ง12คนโดยมัทธิว (กิจการของอัครทูต 1:20-26) ครูสอนพระคำภีร์บางคนได้ให้ภาพของมัทธิวไว้เหมือนว่าเค้าเป็นสมาชิกที่ “ไม่สมบูรณ์” ของอัครทูตทั้ง 12 คน และเชื่อว่าคนที่พระเจ้าได้ทรงเลือกให้มาแทนที่ยูดาส อิสคาริโอทนั้นคืออัครทูตเปาโลนั้นเอง

อัครสาวก / อัครทูตทั้ง 12 คนนั้นเป็นบุคคลธรรมดาที่กพระเจ้าทรงใช้พวกเค้าในงานที่ ไม่ธรรมดา ใน 12 คนนั้นบ้างก็เป็นชาวประมง, คนเก็บภาษี และเป็นผู้ที่ต่อต้าน พระกิตติคุณได้บันทึกถึงเรื่องราวของการต่อสู้, การล้มลง และการลังเลสงสัยของทั้ง 12 คน ที่ติดตามพระเยซู แต่หลังจากที่พระองค์ทรงฟื้นคืนพระชนม์และเสด็จขึ้นสู่สวรรค์ องค์กพระวิญญาณบริสุทธิ์ได้ทรงให้อัครสาวก / อัครทูต เหล่านั้นได้มีกำลังและเป็นคนของพระองค์อย่างแท้จริง และยังเป็น “พวกคว่ำโลกมนุษย์” (กิจการของอัครทูต 17:6) มีอะไรที่เปลี่ยนแปลงไปนะหรือ? อัครสาวก / อัครทูต ทั้ง 12 คนนั้นได้ “อยู่กับพระเยซู” นั้นเอง (กิจการของอัครทูต 4:13) และเราก็สามารถที่จะอยู่กับพระองค์ได้ด้วยเช่นเดียวกัน!

ลิงค์: ศาสนจักรออร์โธดอกซ์ (Orthodox Church in Thailand)

http://www.orthodox.or.th/index.php?lang=th

ศาสนจักรออร์โธดอกซ์

(Orthodox Church in Thailand)

อันดรูว์ อัครสาวก (Saint Andrew the Apostle)

http://saintsofmyheart.wordpress.com

SAINTS OF MY HEART

อันดรูว์ อัครสาวก (Saint Andrew the Apostle)

อันดรูว์เป็นน้องชายของเปโตร เกิดและโตที่เมืองเบธไซดา แคว้นกาลิลี ประเทศปาเลสไตนยึดอาชีพชาวประมงเช่นเดียวกับเปโตรพี่ชายขณะเดียวกันเปโตรก็สมัครเป็นศิษย์ของยอห์นบัปติสต์ด้วย เมื่อมารู้จักกับพระเยซูคริสต์ครั้งแรกก็ขอตามไปดูพระองค์จนถึงที่ที่พระองค์พำนักอยู่พร้อมกับฟิลิป จึงเกิดความเลื่อมใสสมัครเป็นศิษย์ของพระองค์ และยังไปตามเปโตรให้มารู้จักกับพระเยซูคริสต์และสมัครเป็นศิษย์ด้วย(ยน.1.40-4)

อันดรูว์เป็นศิษย์สำคัญคนหนึ่งในบรรดาอัครสาวก มีบทบาทหลายอย่างปรากฎในพระวรสาร เช่นเมื่อคนต่างชาติไปหาฟิลิปขอให้พาไปหาพระเยซูคริสต์ ฟิลิปกลับไปหาอันดรูว์แล้วชวนอันดรูว์ไปทูลพระเยซูคริสต์ด้วยกัน(ยน.12.22) แสดงว่าอันดรูว์เป็นเพื่อนสนิทกับฟิลิป (ทั้งสองเป็นศิษย์ของยอห์นบัปติสต์ด้วยกัน) และในเวลาเดียวกันอันดรูว์ก็ใกล้ชิดกับพระเยซูคริสต์ด้วย เช่น เมื่อพระองค์จะทรงทำอัศจรรย์ทวีขนมปังเลี้ยงประชาชน พระองค์ก็ทรงถามฟิลิปเป็นการลองใจว่าจะหาอาหารที่ไหนมาเลี้ยงประชาชน ฟิลิปก็จนปัญญา อันดรูว์จึงเข้ามาแก้ไขสถานการณ์โดยทูลพระองค์ว่าเห็นเด็กคนหนึ่งมีขนมปังอยู่ 5 ก้อน และปลา 2 ตัว (ยน.6.8-9)พระเยซูคริสต์จึงทรงอาศัยขนมปังและปลานั้นทำอัศจรรย์ทวีให้เพิ่มมากขึ้นเลี้ยงประชาขนจนอิ่มหนำ

หลักฐานชิ้นสุดท้ายในพระคัมภีร์ที่มีชื่ออันดรูว์ปรากฎอยู่ก็คือ หนังสือกิจการอัครสารวกที่บรรจุชื่ออันดรูว์ ไว้พร้อมกับอัครสาวกอื่นๆหลังจาที่พระเยซูคริสต์เสด็จขึ้นสวรรค์แล้ว(กจ.1.13)

นักประวัติศาสตร์โบราณและคริสตชนเดิมเชื่อกันว่าอันดรูว์ได้ออกไปประกาศพระศาสนาทางเอเชียน้อยแทบแคว้นกับปาโดเชีย กาลาเทีย และบีทีเนีย นักบุญเยโรมบันทึกไว้ในประวัตินักบุญมรณสักขีว่า อันดรูว์ได้เป็นสังฆราชปกครองเมืองปาตรัสโช และถูกจับประหารชีวิตเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน โดยถูกตรึงกางเขนที่มีรูปไขว้เหมือนเครื่องหมายคูณ ซึ่งต่อมานิยมเรียกกางเขนชนิดนี้ว่า กางเขนนักบุญอันดรูว์